RSS

LUTJE PËR NJERIUN

aav-sm.png

fatoni
Shkruan: Faton Krasniqi, Dardanë

(Xhavit Beqiri: “Lutje për njeriun”, Fjala, Prishtinë, 1994)

Gjinitë letrare dalin dhe zhvillohen me radhë, por poezia iu parapriu të gjithave, ajo u zhvillua krejt natyrshëm; natyrshëm e krijuan poetët, ata të cilët ndjenë për të, ata që luteshin për njeriun. Krijimet poetike lindin për të thënë diçka më shumë se sa shpirtërore, nuk është vetëm rastësia që krijon vargun, vargun e parë krijon dëshira dhe arsyeja, të dytin dhe të tretin e kështu me radhë e krijon ndjeshmëria e qenies njeri.

Lutjet njerëzore kanë krijuar miliona vargje, lutjet për njeriun s`kanë të ndalur. Njeriu lutet nga kulla për pak dritë në atë dhe këtë errësirë. Ai e tha para disa kohësh: “Të gjithë atyre që do të linden në kohë pa kalendarë” (“Lutjet për njeriun” f. 7). E parashikoi, e ndjeu dhe ky varg është bërë i gjallë përjetësisht, në këtë kohë pa kohë, s`ka kalendarë… ironi moderne me pak mllef poetik posturban.

Xhavit Beqiri

                                                                                                          Xhavit Beqiri

Njeriu që lutet, qetësinë shpirtërore mund ta gjej në një kohë jo të largët, ndoshta në një prapakohësi, në kohën e mbretëreshës Teutë. “U the se humba pas teje/ lulja në dritë vyshket/ti mund të jesh perëndeshë e dashurisë/ por besë nuk ke/ unë kam një Enkiduj/ se shtatë vjet jo shtatë ditë/ do të bëjmë gjëmë/ dhe do të nisesha në rrugën e gjatë/ për ta kërkuar jetën/ në mes të ujqve luanëve dhe ujit të vdekjes/…(“Lutje për njeriun” f. 40).

Këto vargëzime janë himne? – Po, janë himne, frymëzime djaloshare, janë vargje të sinqerta, të çiltra, janë vargje shpirtërore, është bota, është rrugëtimi djaloshar, është jeta para syve të një kolosi të letrave shqipe. Bota për(shkruar) në vargëzime nuk është e djallëzuar, syri poetik dhe dora e protagonistit nuk bënë përzierje artificiale temash; një gur pendimi kemi para nesh, kulla dy herë kulla që u ndërtua nga gurët e hëna e Ballkanit sodit gurët e kullave (“Lutje për njeriun” f.56)., prej këtyre vargjeve të poetit(atëherë të ri), të heshtur , sot, mund të krijohen poema moderne. Arti letrar, është më i bukuri, më i fuqishmi për ta prekur qenien njerëzore në shpirtin njomak, dhe kur prek shpirtin atëherë qenia lutet për qenien njerëzore, njeriu lutet për njeriun. Vargëzuesi gjithmonë ka kërkuar shpresë, jetë në vargje dhe nëpër vargje, e kur s`kishte për t`i dhënë asgjë njeriu ngushëllonte njeriun, sa për t`i dhënë shpresë, por shpresa është më shumë se sa vetë fjala shpresë, është jeta, nga shpresa për jetë, ai e tha: “Ne kemi të ardhmen/ ne ndezim qirinjtë për të vrarët/ ne ngrisim dy gishta për të nesërmen/ ne varrosim dhunën për paqen/ ne djallin me durim e vrasim në shpirt/ ne dimë ç`ngjyrë ka Kali i Trojës” (“Lutje për njeriun f. 66)., sa guxim për shpresë, sa madhështore! Vargje shpresëdhënëse, vargje që i qëndrojnë kohës, vargje që na bëjnë t`i besojmë së ardhmes. Atëherë kur i shkroi ishte i ri, kishte vetëm 23 (1994 -1971 = 23), por vargjet e tij rridhnin lirshëm, i pandikuar nga të tjerët, me një stil të veçantë, me një mjeshtri të rrallë, duke rrëfyer dhe vetërrëfyer brenda rreshtave poetik. E në krejt këto tema vargëzuesi ndjehet i sigurt, komod, pasi shkruarja e tyre është bërë si është më së miri. Trajtimi i koloritit të ndryshëm tematik e bëjnë më të vlerësuar veprën e tij të parë “Lutje për njeriun”.

Beletristika shqiptare ka nevojë për poetë të tillë, për poetë që origjinaliteti i vargjeve të jetë kusht dhe rregull, edhe pse letrarësia nuk pranon kushtëzime, por rregull, kulturë, pedantëri origjinalitet dhe stil shumë të veçantë ka autori i veprës “Lutje për njeriun”. Poezia e prof. Xhavitit nxori në pah, në sipërfaqe një rritje të vlerave poetike nëpërmjet vargjeve dhe jo vetëm në veprën e parë të tij “Lutje për njeriun”, sepse prof. dr. Xhavit Beqiri është autor i dhjetëra veprave shkencore, letrare, poetike; autor i dhjetëra punimeve shkencore, kumtesave dhe recensioneve.

Vepra e parë poetike e prof. Xhavit Beqirit “Lutje për njeriun”, ndahet në tri pjesë: I. Dritat e errëta, II. Kurrë s`më pyete mua, III.Kulla. Ka gjithsej 54 poezi. Botues “Fjala”, Prishtinë, 1994. Redaktor Milazim Krasniqi, recensent Arif Demolli, Ballinën e punoi Faik Krasniqi, redaktor teknik Shemsi Gërguri, korrektor Sabit Jaha, realizimi kompjuterik Abdullah Konushevci, tirazhi: 500 kopje.

Shkrimin tim për veprën e parë të prof.dr.Xhavit Beqirit po e përfundoj me shënime për autorin, me po ato shënime të frymëzimeve rinore drejt një rrugëtimi madhështor, po kthehemi në kohë, po kthehemi në kohën e nisjes hapërimit të suksesshëm , po kthehemi në vitin1994, në kohën e hapit të madh dhe të guximshëm intelektual e letrar.
Shënime për autorin

Xhavit Beqiri u lind në vitin 1971 në fshatin Koliq, komuna e Prishtinës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, të mesmen në Prishtinë, kurse tash është student i gjuhës dhe i letërsisë shqipe në Prishtinë. Ky është libri i parë i tij (1994).

 
Leave a comment

Posted by on October 30, 2016 in Uncategorized

 

SHËN TEREZA ËSHTË EMRI MË I NDERUAR NË BOTË NË KOHËN TONË DHE SHQIPTARJA MË E MADHE E TË GJITHA KOHËRAVE

muhamet mavraj
Muhamet Mavraj, Prishtinë

gonxhja

Do ta deshironte secili komb, do ta nderonte secilin komb, por ja qe Zoti deshiroi te ishte nga gjaku yne, dhe ajo e nderoi kete race me shume se kushdo ndokund e ndonjehere!

Ajo ka lindur ne kryeqytetin e Vilajetit te Kosoves, ne Shkup, 1910. Pas copetimit te trojeve, familja u zhvendos ne ate qe mbeti Shqiperi, kjo e sotmja.

E pastaj doli neper bote dhe globalizoi dashurine, nderin e respektin per te varferit dhe te hedhurit ne rruge.

Me sakrificat e saj,ajo i ka sjell atdheut me se shumti medalje, jo te arit, por te shenjta.

Emri me i nderuar ne bote ne kohen tone dhe shqiptarja me e madhe e te gjitha koherave, veshtire e tejkalueshme nga kushdo mbi toke, Gonxhja. E jona!

Shënim: Muhamet Mavraj është botues i gazetës “EPOKA E RE” në Prishtinë
 
Leave a comment

Posted by on September 5, 2016 in Uncategorized

 

SHKUPI NDERON BIJËN E SAJ, GONXHE BOJAXHIU – NËNË TEREZA

Skender Asani

Jam shumë i nderuar që sot kam nderin që në emër të Institutit të Trashëgimisë Shpirtërore e Kulturore të Shqiptarëve në Shkup, që tashmë është bërë kujdestar i vlerave të njëmendta shpirtërore e kulturore shqiptare në Maqedoni, t’ju dëshiroj mirëseardhje në ekspozitën me dokumente e letërkëmbime të Nënës Terezë, të cilat deri tash kanë qenë të panjohura për opinionin.

Në kohën kur gjithë bota është ngritur në këmbë për ta pritur shenjtërimin e shqiptares nga Shkupi, Gonxhes që u mbiquajt Nëna Terezë, jemi të mendimit se ky proces duhet të fillojë pikërisht aty ku ajo e filloi jo vetëm jetën, por edhe misionin e saj të madh drejt bamirësisë, humanitetit dhe dashurisë. Ne konsiderojmë se djepi që e përkundi dhe e gatoi këtë figurë markante në përmasa botërore është pikërisht Shkupi i saj dhe pikërisht lagjet në të cilat sot vendosëm lule dhe aty ku sot po e shpalosim këtë ekspozitë.

Të nderuar, kur duhet të fliten fjalë të mëdha për Nënën Terezë, të gjithë ne ndjehemi të vegjël, sepse nuk gjejmë fjalë aq madhështore që mund ta bëjnë shkronja shpirtin e saj sa gjigant, po aq modest.

Por, meqë jemi në Shkupin e Nënës Terezë, meqë jemi pranë ditëlindjes së saj dhe meqë jemi mes miqsh që kanë respekt të madh për figurën e saj, do të më lejoni të them se Nëna Terezë nuk ishte nënë biologjike e askujt, për shkak se ishte AMA e gjithë njerëzimit. Ajo ishte nëna e të gjitha nënave dhe mbase për këtë ajo ishte meritore ta këtë emër. Prandaj vetëm ajo në gjithë botën vazhdon të quhet NËNË nga të gjitha kombet, fetë e shtetet. Ndërkaq, diçka që neve na bën dyfish krenarë është se ajo, përveç shkupjane dhe besimtare e devotshme, është edhe një shqiptare, një kombinim që kujtoj se ishte çelësi i suksesshëm i misionit të saj, që e bëri të pavdekshëm emrin Gonxhe Bojaxhiu.

Me lejoni po ashtu të theksoj se derisa sot bota flet me kaq pasion për tolerancën dhe gati sa nuk e ka shpallur kod të shenjtë të botës bashkëkohore, Nëna Terezë shkoi përtej – ajo foli për dashurinë. Atë e njeh bota si nëna e dashurisë. Ajo nuk na mësoi vetëm të tolerohemi, por na këshilloi si ta duam njëri-tjetrin, pavarësisht se tjetri mund të jetë i ndryshëm nga ne. Ajo na mësoi se nuk mjafton toleranca pa dashuri. Është ky një mësim që sa vjen e bëhet më i rëndësishëm në botën tonë dhe, me kalimin e kohës, po bëhet aksiomë e veprimit tonë. Siç e thotë ajo vetë në një rast “Kjo botë nuk është e uritur vetëm për bukë, por edhe për dashuri”. Dhe, derisa për bukë gjithkush gjen një zgjidhje, për dashuri gjithnjë kërkohet një Nënë Terezë, që me jetën e saj të bëhet pishtare e dashurisë në botë.

Të nderuar, meqë nuk dua ta zgjas shumë, do të më lejoni që të shpreh disa falënderime, sepse vetëm ata që janë mirënjohës, meritojnë mirënjohjen.

E falënderoj, para së gjithash, Ambasadën e Zvicrës dhe Civica mobilitas, që është projekt i Agjencisë Zvicerane për Zhvillim dhe Bashkëpunim (SDC), pa ndihmën financiare të së cilës ky eveniment nuk do të mund të realizohej.

E falënderoj z. Albert Rama, që na furnizoi me letrat që po publikohen për herë të parë, z. Anton Sereçin që po ashtu na ofroi fotografi të rëndësishme të Nënës Terezë, si dhe Arkivin Qendror të Lucernit nga Zvicra, Arkivin Qendror të Shtetit Shqiptar në Tiranë, Institutin e Hsitorisë “Ali Hadri” nga Prishtina dhe Shoqatën Zvicër-Shqipëri.

I falënderoj edhe miqtë e bashkëpunëtorët e tjerë, ambasadat e Shqipërisë dhe të Kosovës, si dhe kolegët e tjerë nga Shqipëria, Kosova dhe nga Maqedonia, që të gjithë me kontributin e tyre ndihmuan në realizimin e kësaj ekspozite.

Po e përfundoj fjalën time duke sjellë dy citate nga, që mbase mund të jenë hyrje në këtë ekspozitë. Goxhe Bojaxhiu më 1928 në Shkup do të shkruante: “Nga gjuhët njoh shqipen, që e kam gjuhë amtare”, ndërsa Nëna Tereza më 1979 nga Oslo do ta përsëriste: “Unë gjithmon e kam në zemër popullin tem shqiptar”.

E kur shteren fjalët, ne – në frymën e saj – deklarojmë zëshëm: “Edhe ne e kemi në zemër nënën e gjithë njerëzimit sot, tashmë të shenjtëruarën Nëna Terezë”.

Ju faleminderit!

Shënim: Skender Asani është drejtor i ITSHKSH në Shkup. Me 07 Shtator 2016 do të ekspozohen hulumtimet e tij për Shën Terezen në New York.

 
Leave a comment

Posted by on September 5, 2016 in Uncategorized

 

U VARROS ME NDERIME TË MËDHA NË FSHATIN ZAJAZ TË KERÇOVËS NËNA HUMË E ALI AHMETIT

U VARROS ME NDERIME TË MËDHA NË FSHATIN ZAJAZ TË KERÇOVËS NËNA HUMË E ALI AHMETIT

nena e ali ahmetit

Lajmi se ka ndrruar jete Nena Hume e udheheqesit te popullit shqiptar Ali Ahmeti, u perhap me shpejtesi ne te kater anet e globit!

Ky lajm i hidhur na piklloi te gjitheve!

Te gjithe ne shoket, bashkeveprimtaret, bashkluftetaret e miqte e shumte te djalit te saj, perjetuam dhembje te madhe, sepse dhembja per vdekjen e nje nëne eshte e madhe, por vdekjet sikur kjo e Nene Humes, jane te rralla, ngase jane vdekje te nënave te udheheqesve te popullit e Atdheut, vdekje te nënave te komandanteve te pergjithshem e te kryetareve historik, qe historia patjeter se do ti mbuloje me lavdine e saje!

Sot u ndame pergjithmone nga Nena Hume!

Nena Hume qe ne moshen e saj 1 vjeçare mbeti jetime, se babai i saj nga torturat qe kishte perjetuar nga pushtuesit ndrroi jete ne moshe te re!

Plot vuajte ishte jeta e saj, ashtu sikur edhe vete jeta e rende dhe ne mjerim e skamje e popullit shqiptar!

Sot u ndame nga Nena Hume qe popullit dhe Atdheut, ia lindi dhe rriti njerin nga bijte e saj me te medhenj, udhehqesin e madh e te lavdishem Ali Ahmetin!

Nena Hume renditet me nderim e mirnjohje te thelle ne mesin e Nenave te medha te kombit, sepse popullit dhe Atdheut i linden udheheqesit e tij!

Nena Hume popullit shqiptar te Kosoves dhe viseve te saja te pushtuara dhe te mbetura nen ish-jugosllavi, ia lindi djalin e saj Ali Ahmetin, qe me vone do te behej tmerri i pushtuesve dhe tradhetareve!

Djali i Nene Humes, nga e cila po ndahemi sot pergjithmone, u be njeri prej aktoreve e faktoreve kryesore te lindjes dhe krijimit të të famshmes Ushtria Çlirimtare e Kosoves, te UÇPMB-se dhe me vone edhe te Ushtrise Çlirimtare Kombetare!

Nena Hume, u vu plotesisht ne funksion te luftes per liri e çlirim nga pushtuesit!

U be Nena e dhjetra dhe qindra udheheqesve te ardhshem te popullit shqiptare te niveleve te ndryshme!

U ndihmoi ilegaleve e ushtareve te lirise te fshehnin armet çlirimtare por edhe barti arme e barot per luftetare te ndryshem!

U ndame nga Nena Hume, e cila u be Nena me e dashur per qindra, mijera dhe miliona shqiptare, kur krah per krah e dore per dore me djalin e saj Kryetarin e BDI-se, doli te shkoje per te votuar ne zgjedhjet e para te lira demokratike e kombetare ne Maqedoni!

U ndame nga Nena Hume, e cila kur i kishte shkuar per vizite djalit te saj ne Llucern te Zvicres, qe vepronte e drejtonte fuqishem ne levizjen ilegale patriotike shqiptare ne ish- jugosllavi, ishte takuar nga shume udheheqes e emra te medhenj e te lavdishem!

Takimi me shokun me te ngushte te djalit te saj, Heroin e Kombit Gjeneral Fehmi Lladrovcin, eshte deshmia me e madhe se sa shume ishte e lidhur jo vetem me djalin e saj per edhe me shoket e Tij.

Fehmi Lladrovci kur kishte shkuar ta takonte, pershendeste e perqafonte Nenen e shokut te tij te idealit, fshehurazi i kishte dalur prapa kraheve dhe i kishte mbyllur syte, kurse Aliu i kishte thene qelloja kush eshte ky?

Nena Hume nga ledhatimet ne duar kishte thene, nga shoket qe i kam takuar dhe fotot qe i kam shikuar keto duar me duket se jane te Fehmiut!

U ndame nga Nena Hume, e cila si asnje nene tjeter, e ka kryer katerciperisht obligimin e madh ndaj Kombit, Atdheut dhe popullit shqiptar!

U ndame nga Nene Huma e cila pas saj ka lene plot djem e vajza, niper e mbesa, por mbi te gjitha pas saj ka lene djalin, udheheqesin e popullit shqiptar Ali Ahmeti!

Lamtumire Nena Hume! Te qofte i lehte dheu i Atdheut!

Ismet Sylejmani 28.07.2016 Prishtine

 
Leave a comment

Posted by on July 29, 2016 in Uncategorized

 

Një komb-një platformë kombëtare, JO “100 platforma” nga “industritë” private !!!

Mehdi Hyseni

Shkruan: Prof. Dr. Mehdi Hyseni

Barometri k diplomatik

*** -Tanimë, që nga Lidhja Shqiptare e Prizreneit (1878-1882) e kemi Platformën Origjinale për zgjidhjen e çështje kombëtare-shkolonizimin dhe ribashkimin e Shqipërisë. Mirëpo, nuk kemi personalitete të formatit të Vaso Pashë Shkodranit, të Sami Frashërit, të Abdyl Frashërit, të Ismail Qemalit dhe të Hasan Prishtinës. Ky është problemi kyç, jo mungesa e platformave private shkarravitëse nga individë naivë dhe të paditur.

*** Ribashkimi kombëtar bëhet vetëm me konsensus gjithëkombëtar, JO me vota për dhe kundër të partive të ndryshme politike dhe të liderëve të tyre.

*** Prandaj, arsyeja na thërret të gjithëve, që të qëndrojmë larg injorancës, indoktrinimit, mashtrimit, manipulimit, diletnatizimit, hipokrizisë dhe demagogjisë, që nëpër panele e mitinigje publike, një fantazmë ndjellakqe po gërgit në emër të ribashkimit, duke shitur “platforma kombëtare” private nëpër “pazaret” e Tiranës dhe të Prishtinës!

–Këso paradigme absurde dhe iracionale, nuk ka askund në botë, sepse Platforma Kombëtare hartojnë AKADEMITË SHKENCORE të një shteti, jo bashibozukët dhe tregtarët e ndryshëm privatë!

-Të jemi të qartë, se libra dhe studime shkencore dhe publicistike për ribashkimin kombëtar shqiptar dhe të Shqipërisë Etnike, mund të shkruajnë të gjithë ata, që kanë afinitet dhe dije, por “platforma” individuale private nuk mund të shkruajnë, sepse ato i shkruajnë akademikët përkatës të autorizuar në kuadrin e akademive shkencore të Kosovës dhe të Shqipërisë. Vetëm këto institucione kombëtare dhe shtetërore, janë të obliguara dhe të autorizuara, që të hartojnë platforma të ndryshme shkencore, askush tjetër.

Akademitë janë ato, që hartojnë dhe miratojnë Platforma!

-Ku janë Dy Akademitë (ASHAK) i Kosovës dhe (ASHSH) e Shqipërisë, që nuk po ua ndalin yryshin “industrialistëve” të “paltformave” private?

-Sepse me diletantë (që ideal e kanë vetëm paranë-interesin egoist personal, intrigën, përçarjen, manipulimin, mashtrimin, mërinë dhe epigonizmin etj.) nuk bëhet kurrfarë ribashkimi kombëtar, por me akademikë të mirëfilltë dhe patriotë të devotshëm sikurse korifeu dhe eruditi shkencor Rexhep Qosja, që ia duan të mirën kombit dhe atdheut! Këta janë truri dhe zemra e kombit dhe e atdheut. Prandaj, ta dëgjojmë zërin e tyre dhe të rendim pas tyre, jo pas diletantëve dhe pazargjinjve të pandershëm nëpër pazare të tyre ndryshme të Shqipërisë Etnike dhe në diasporë. Ata, duhet injoruar, sepse luftojnë vetëm për ineteresat e tyre të ngushta, jo për interesin e përgjithshëm të popullit dhe të atdheut.

-Çfarë është ky fenomen absurd dhe sëmundje paranoide, sot, kujt t’i teket formon parti, ndërron parti (në emër të ribashkimit kombëtar). Madje shkarravisin edhe “platofrmat” e tyre për “ribashkimin kombëtar”?!

-O, Zot i Madh, po, ku ka kësi shembulli negativ dhe skandaloz në botë?! – Analfabetët, të shkruajnë “Platforma” për çlirimin antikolonial dhe për ribashkimin kombëtar të mbi 7 milionë shqiptarëve dhe të Shqipërisë Etnike!? – “Uh, sa poshtë ka ra katundi”! – Po, akademikët e mirëfilltë ku janë, pse nuk reagojnë kundër këtyre dukurive negative dhe skandaloze?!

-Ky fenomen komik dhe iracional nuk e ndihmon dhe nuk e përshpejton lirinë, pavarësinë dhe ribashkimin e kombit shqiptar, por e çimenton robërinë e tij, duke e bastarduar, duke e përçarë dhe duke e copëtuar në skajshmëri, duke ia mohuar meritat dhe vlerat e tij historike, patriotike dhe luftarake në shekuj, që ishin ndërgjegjja, truri dhe zemra e trupit të tij.

-Të gjithë e duam ribashkimin gjithëkombëtar, por ky nuk mund të bëhet me injorantë, me matrapazë, me mashtrues dhe me hipokritë, që luajnë me ndjenjat patriotike dhe me fatin e shqiptarëve, duke i gënjyer dhe mashtruar për interesa të tyre të ngushta tregtuese, karrieriste dhe përfituese materiale në emër të ribashkimit kombëtar dhe të Shqipërisë Etnike.

Këtë turp dhe padrejtësi nuk duhet ta pranojmë as për së vdekuri, sepse shqiptarët, as Shqipëria nuk ndodhen në kohën e barbarisë (duke mosnjohur njëri-tjetrin), por në kohën e lulëzimit të qytetërimit dhe të përparimit në shkallën më të lartë të shekullit XXI, nuk kanë nevojë për “bajraktarë” , për batakçinj dhe për analfabetë, që t’i vënë në ballë të tyre, por kanë elitat akademike kombëtare, shtetërore dhe atdhetare, që i drejtojnë në rrugën e drejtë të lirisë, të ribashkimit dhe të përparimit të tyre krahpërkrah me popujt e tjerë të civilizuar dhe të zhvilluar të Evropës dhe të botës demokratike.

Kjo fatkeqësi dhe, kjo e keqe e rrezikshme për interesin e përgjithshëm të ribashkimit gjithëkombëtar, duhet të parandalohet me të gjitha mjetet ligjore, duke i injoruar dhe, duke i diferencuar me kohë i gjithë populli, sepse rrencat, matrapazët dhe injorantët nuk janë vlera të tij, por hedhurina dhe sëmujndje endemike e tij, që krijojnë mjegulla të dendura të padavaritsheme; që pengojnë dhe zvarrisin shkolonizimin, zhvillimin, përparimin dhe ribashkimin e tij për të cilin ka investuar qe më se 3 shekuj.

Pra, nuk ka asnjë dyshim se ky soj i matrapazëve dhe i injornatëve, është krimbi më i dëmshëm për shëndetin e idesë së ribashkimit gjithëkombëtar shqiptar dhe Shqipërisë Etnike.

Prandaj, pa “deratizimin” e këtyre dëmtuesve virusoidë, është e vështirë të arrihet uniteti dhe integrimi i të gjitha subjekteve të ndyrshme politike në NJË SUBJEKT TË VETËM-PËRBASHKËT për ribashkimin kombëtar dhe të Shqipërisë Etnike.

Ata që kanë të njëjtën dashuri prindërore, ata janë në të njëjtën shtëpi; ata që kanë njëjtin ideal të ribashkimit kombëtar, ata janë në të njëjtën parti, në të njëjtën lëvizje dhe në të njëjtin front!

-Populli duhet besuar dhe mbështetur atë parti, atë lidhje, atë lëvizje ose atë front, që deri tani ka dëshmuar vlerat e tij, se është në shërbim të mbrojtjes së interesit të përgjithshëm të tij dhe të Shqipërisë Etnike. – JO, diletantëve, mashtruesve dhe rrencave, të cilët për hir të karrierizmit të sëmurë të tyre dhe etjes së pashuar për pushtet dhe për t’u pasuruar në kurrizin e popullit për çdo ditë formojnë parti të reja, duke i braktisur dhe duke i ndërruar partitë dhe partnerët e mëparshëm politikë. Rrencave dhe manipulatorëve të tillë nuk duhet besuar, as votuar e as nuk duhet shkuar pas tyre nëpër mitingjet fallso kinëse për ribashkim kombëtar, duke promovuar “platforma” private individuale për ribashkimin kombëtar.

Ribashkimi kombëtar nuk njeh përçarje, tradhti, mashtrim, tregtim me idealin dhe me atdhetarët patriotë!

-Ata që i abuzojnë, i prejnë në besë, i tradhtojnë dhe i ndërrojnë shokët dhe miqtë bashkidealistë të udhës dhe të halleve të përbashkëta, si dhe partitë politike (për interesa të tyre personale, grupore dhe partiake, si dhe për përfitime materiale (kinëse duke fabrikuar dhe shitur “platforma për bashkim” sa për ta futur në xhep ndonjë lek) të tyre skurse kurtizanet partnerët e tyre, ata janë njerëz të pacipë, pa karakter, pa parim dhe të zhveshur nga çdo ndërgjegje dhe ide njerëzore, humane dhe atdhetare. Ata luftojnë dhe jetojnë vetëm për interesa personale, tregatare, grupore dhe partiake për t’i dëmtuar, për t’i keqpërdorur dhe për t’i shfrytëzuar, si dhe për t’ mbajtur nën kontroll ata që kanë ide, mendime, pikëpmaje, qëllim dhe interes të përbashkët në dobi të së veçantës dhe të së përgjithshmes.

Mirëo, ata që kanë ide të përbashkëta dhe, një qëllim të përbashkët jetojnë në harmoni, në paqe, në mirëkuptim, në mirëbesim në të njëjtën shtëpi, janë në të njëjtën parti, në të njëjtën lëvizje, në të njëjtën lidhje, në të njëjtin front, në të njëjtën ushtri, në të njëjtën aleancë…, etj., jo të ndarë, të pëçarë dhe të copëtuar nëpër parti dhe aleanca të ndryshme, si dhe në llogore të ndryshme, që, natyrisht, nënkuptojnë edhe ide, objektiva dhe interesa të ndryshme. E thjeshtë kjo për t’u kuptuar për ata që kanë vision, ide dhe egon e dinjitetin e vet, nëse duan për t’i realizuar në jetë. Ndryshe, “njëri thumbit, tjetri patkoit” kjo nuk përbën kurrfarë ndërgjegjje patriotike, racionalizmi, as kurrfarë ideje të përbashkët progresive, por vetëm dështim individual dhe kolektiv.

Ideatorët e Ribashkimit gjithëkombëtar, janë të mirëseradhur, por ata, duhet të jenë të ditur dhe largpamës sikurse Sami Frashëri, Abdyl Frashëri dhe Vaso Pashë Shkodrani…etj.

-Vërtet, nuk ka gjë më e vlefshme se kur ndonjë person ka ndonjë ide të re pozitive në dobi të krijimit dhe të afirmimit të vlerave njerëzore dhe shkencore me përmbajtje universale.

Mirëpo, të jesh një “ideator i ri” qoftë në sfondin kombëtar (në kuptimin e ngushtë) apo në atë botëror(në kuptimin e gjerë universal) i ndonjë doktrine, koncepti, parimi, projekti, vepre shkencore etj., kërkohet njohuri e thellë, vizion dhe objektivizëm i realitetit dhe i rrethanave politike dhe shoqërore.

Si në kuptimin logjik dhe psikologjik, ashtu edhe në atë filozofik, nocioni “ideator” do të thotë , kur një person a grup personash për herë të parë japin një “ide të re”, bëjnë një “zbulim të ri” për ndonjë fenomen të ri në fushën e shkencave shoqërore a natyrore me rëndësi dhe me interes të veçantë dhe të përgjithshëm për njerëzimin.

Kush janë ideologët dhe ideatorët-pionierët e Ribashkimit Kombëtar Shqiptar dhe të Shqipërisë Etnike?

-Sigurisht se, jo, bashibozukët dhe diletantët e sotëm me “platformat” e tyre private, të cilat po i shesin nëpër tregjet e blerta në Kosovë, në Shqipëri dhe në hapësirat e tjera të Shqipërisë Etnike, si dhe në diasporë.


-Lëvizje dhe “platforma” si “kërpudhat pas shiut”! -Rezultati një zero e madhe (0)

-“Shumë mirë” për vesh, për sy, për retorikë dhe për bajraktarizëm: lëvizje, lëvizje e lëvizje…, lidhje, lidhje e lidhje, partia, partia e partia… fronte, fronte e fronte…, etj., kush mund t’i numërojë, përditë “mbijnë” si kërpudhat pas shiut, por, fatkeqësisht, pa asnjë rezultat konkret politik, as kombëtar drejt ribashkimit dhe shkolonizimit përfundimtar të shqiptarëve në Ballkan (1990-2016) mbase secila vepron kokë më vete (qejf për vete, tim për shtëpi dhe për parti) nuk bashkëpunojnë njëra me tjetrën, edhe pse thirren në emër të ribashkimit kombëtar shqiptar.

Ky është “rezultati konkret” i tyre, në vend se të gjitha këto subjekte politike të kishin vetëm NJË PARTI, NJË LIDHJE, NJë LËVIZJE A NJË FRONT me të njëjtën STRATEGJI , me të njëjtën PLATOFRMË POLITIKE dhe, me të njëjtat objektiva parësore, të hartuara nga AKADEMIA E SHEKENCAVE E SHQIPËRISË, jo nga individët privatë të partive, të lidhjeve, të lëvizjeve dhe të fronteve të ndryshme, që i kanë themeluar kinëse për t’ia “tejkaluar” njëri-tjetrit, duke shkruar “platforma politike” individuale pa asnjë kompetencë .

Platforma e vetme ORIGJINALE e ribashkimit kombëtar, është Platforma historike, politike, kombëtare dhe shtetërore e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit (1878)

-Ne, Platformën e kemi, që nga viti 1878, por nuk kemi pasur dhe, ende nuk kemi njerëz-liderë, burrështetas përkatës, që dinë, dhe që guxojnë ta zbatojnë atë në jetë. Ky është problemi i pazgjidhur, jo shkarravitja, shumëzimi dhe shitja e “platformave” private nëpër tregjet e ndryshme të Ballkanit dhe më gjerë.

Prandaj, si Koço Danaj, Tahir Veliu, ashtu e dhe disa të tjerë me “platformat” e tyre private për ribashkimin kombëtar dhe të Shqipërisë Etnike, duhet të binden, se nuk janë TË PARËT IDEATORË-IDEOLOGË INOVATORË, të cilët për herë të PARË në historinë e kombit shqiptar dhe të Shqipërisë Etnike e paskëshin “zbuluar” IDENË e ribashkimit kombëtar, por janë vetëm argatë dhe adhurues të kësaj IDEJE disashekullore, jo më pak se tre shekuj (XIX, XX, XXI), të cilët kanë shprehur ambicie dhe interesim për të kontribuar në ringjalljen dhe në jetësimin e kësaj IDEJE TË MADHE TË PVDEKSHME të SKËNFERBEUT dhe të RILINDËSËVE ME LIDHJEN SHQIPTARE TË PRIZRENIT në krye (10.06.1878)

Pra, të vetëshpallesh “ideator i parë” , duke konsumuar ide të njohura me shekuj të “ideatorëve” dhe të autorëve të mëparshëm, siç është rasti komik i “ideatorëve” të sotëm të ribashkimit kombëtar dhe të Shqipërisë, është absurd, komik, përçmues dhe komprometues i “IDESË” së ribashkimit të kombit dhe të Shqipërisë, tanimë, të njohur dhe të ditur për botën shqiptare , jo më pak se trej shekuj (XIX, XX, XXI) të RILINDËSËVE, të cilët ishin të parët, që flijuan, luftuan, kontribuan dhe jetuan me këtë IDE, që ishte AMANET i Skënderbeut, të cilën, më pas, na e rikujtoi Naim Frashëri ynë i madh : “…PO TË INI TË BASHKUAR, ËSHTË E BËRË SHQIPËRIA”.

E, fatkeqësisht, sot, me këtë IDE-AMANET të SKËNDERBEUT, të Sami Frashërit, të Konstandin Kristoforidhit, të Abdyl Frashërit, të Vaso Pashë Shkodranit, të Jani Vretos, të Ymer Prizrenit, të Jeronim De Radës, të Thimi Mitkos, të Pjetër Nini Luarasi, të Ismail Qemalit të Hasan Prishtinës e Isa Boletinit…, etj., po luajnë “qoke” injorantat, matrapazët, tuxharët, mafiozët e ndryshëm, të cilët me arrogancën dhe me prepotencën e tyre kokëtharë po e bastardojnë dhe po e baltojnë këtë IDE, duke e keqimituar dhe shaptilografuar kinëse si “IDE ORIGJINALE” të tyre, dhe si “IDE TË RE”, të vetëquajtur “IDEATORË të RINJ” me “platformat” e tyre të “REJA”!?

Populli nën terrorin, nën gjencidin dhe nën robërinë koloniale sllave, është stërlodhur dhe rraskapitur me “platforma” boshe dhe të rreme private!

– Ky është një absurd dhe paradoks, që bie ndesh me Platformën Bazë të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit (1878); me Platformën e Sami Frashërit “Shqipëria ç’ka qenë, ç’është e ç’do të bëhet” (1899); me Platformën e akteve historike, politike dhe kombëtare të Qeverisë së Vlorës së Ismail Qemalit (28 Nëntor 1912)…,si dhe me “ Platformën për Zgjedhjen e Çështjes Kombëtare Shqiptare” të Akademisë së Shkencave të Shqipërisë (1998).

 
1 Comment

Posted by on July 26, 2016 in Uncategorized

 

EKONOMIA E SEKSIT – FREUD VS REICH

aav-sm.png

blerta haxhiaj

Nga Mr.Sc Blerta Haxhiaj

Shumica e njerëzve janë skeptik rreth shkrimeve të Wilhelm Reich në disiplina në të cilat ai ka qënë aktiv si në psikologji, sociologji dhe fiziologji edhe në biologji.

Subjekti i seksualitetit ka disa prerje virtuale në kërkime të ndryshme, në rrafshe të ndryshme. Ekonomia e Seksit shndërrohet në një disiplinë të pavarur duke zotëruar metodat e veta të kërkimevë dhe trupin e vet epistemiologjik e cila është një shkencë-natyrore, empirikisht e themeluar mbi teorinë e seksualitetit.

Ekonomia e Seksit rritet në ‘mitrën’ e psikoanalizës së Freud në vitet 1919 – 1923. E tërë kjo funksionon si një kompas në një familje të panjohur. Një element i rëndësishëm është ‘potenca orgastike’ e zbuluar në vitin 1935 dhe rrezatimi orgonë ( 1939 ), ekzistojnë faktet bazike ku janë disa tundime për të fshehur këto arritje për hir të shkëlqesisë intelektuale, paqes mendore apo pranueshmërise nga të tjerët “ Tundimi për të mohuar etiologjinë seksuale të shumë sëmundjeve është shumë falenderues në rastin e Ekonomise së Seksit së sa ishte në psikoanalizë” ( Reich Wlhelm “Function of The Orgasm” Sex-Economic Problems of Biological Energy) Ky koncep është për të treguar dhe është përdorur në rrafshe të reja shkencore për kërkime në fushën e energjisë biofizike.

Termi ‘seksual’ tashme shndërrohet në një term ofensiv, sepse është e rëndësishme të zbulohet kuptimi i rëndësise se jetës njerëzore.”Dëmi që sjell ekzistenca jotë është se shkatërron butësinë, delikatesën e femijëve të shëndetshëm të kultivuar nga prinderit e tyre të shëndetshëm, se e quan dashurinë e pastër të fëmijës së shëndetshëm simptomë patologjikë. Qëndron në atë se je si vozë, mendon si vozë, ecen si vozë, jep mësim si vozë, në atë që nuk strukesh e qetë në një qoshe të jetës (të vogël), por përpiqesh të diktosh në këtë jetë trupin tënd prej voze, gënjeshtrën dhe urrejtjen tënde të thellë për fëmijët, pas buzëqëshjes tënde të rremë” (Reich Wilhelm “Degjo Njeruc “ fq -75) Deri më tani ky domen ka marë shumë kohe deri sa ka arritur të fitoje seriozitetin e duhur që të jetë i lirë nga shtrengimet sociale.

Një nga çëshjet është se cila është murtaja fizike që shërben për ngritjen e sistemeve diktatoriale (?) – ekonomia e seksit është një disipilinë e shkencave natyrore dhe jo thjesht një subjekt i seksualitetit; “orgazmoterapi” si koncept më vetë më shumë asocion në rrafshin mjekësor; mirëpo ekzistojnë grupe të ndryshme që kundërshtojnë këto metodika dhe lloje të këtyre terapive ku në bazë të kësaj identiteti i proçesit seksual dhe proçesit jetësor do të bëhej i errët.

Teoria e ekonomisë se seksit progreson në disa etapa; shëndeti psikik mvaret nga potencialiteti orgon nën domenin ku dorëzohemi eksperiencës së aktit seksual. Është gjetur së mbi qëndrimin e karakteristikave të aftësisë se njeriut për të dashuruar është shëndeti, sëmundjet psikike janë si rezultat i shqetësimeve natyrore për të dashuruar, në rastet e impotencës orgone nga e cila shumica e njerëzve, buron një energji e madhe negative dhe shndërrohet në burimin e veprimeve irracionale.

Mbështetja themelore për të shëruar shqetësimet psikike është ristabilizimi i aftësise për të dashuruar e cila mvaret nga kushtet sociale dhe kondicionet shpirterore. Sëmundjet psikike janë si pasojë e kaosit seksual në shoqëri, për shumë kohe ky kaos ka shërbyer si një kushtezim për subjektivizimin dhe internalizimin e ekzistences dhe mekanizmave të jetës. “Energjitë e jetës rregullojnë vetëvetën natyrshëm, pa ndonjë detyrim kompulsiv ose moral kompulsiv – që të dyjat janë shenja të impulseve antisociale ekzistuese. Veprimet antisociale janë shprehitë e udhërrefimeve sekondare. Këto udhërrefime janë të prodhuara nga natyra e jetës së represionuar dhe janë variacione të seksualiteti natyror”.

Struktura e karakterit të njeriut modern është e vulosur nga karakteristikat mbytëse kundër natyrës së tij dhe mizeries sociale që e rrethon atë, që ka origjinën në ekomoninë e seksit – qëkur emergjenca patriarkale dhe kënaqësia e punës është e zevendësuar nga një obligim kompulsiv. Masa e madhe e njerezve është transformuar në një strukture ë shënjuar nga frika e jetës. Kjo strukturë nuk është thjeshtë një formë e bazes psikike e diktaturave mirëpo lidh këto diktatura ta justifikojnë vetëvetën, një tejjetësim i jetës. Strukturimi i masave që të nënshtrohen verbërisht autoritetit nuk vjen si pasoje e dashurise prindërore mirëpo kjo ka zanafille në familien autoritative, represioni i seksualitetit të femijeve dhe adoleshentave është kuptimi kryesor i prodhimit të kesaj dëshirë.

Vdekja e shumë njerëzve në luftë është si një rezultat i negativitetit social i jetës. Autoriteti konstituon bazen psikologjike të masave të njerëzve të gjithë kombeve për pranimin dhe qëndrueshmërinë e diktaturave – elementi bazë është mistifikimi i proçesit jetësor. “Natyra dhe kultura, instikti dhe moraliteti, seksualiteti dhe angazhimi janë te papërputhshme në ndasinë e struktures njerezore.

Uniteti dhe shkrirja e kulturës dhe natyrës, punës dhe dashurisë, moralitetit dhe seksualitetit, do të mbesë një ëndërr aq gjatë sa dhe vetë njeriu vazhdon të dënojë çështjen biologjike natyrore për gratifikimin seksual” (Reich Wilhelm “Function of The Orgasm” Sex-Economic Problems of Biological Energy )

 
Leave a comment

Posted by on July 26, 2016 in Uncategorized

 

KUSH ËSHTË I INTERESUAR QË NE SOT TË MERREMI ME PROBLEMET E ANADOLLIT DHE TË ERDOGANIT? KUSH ËSHTË ORKESTRUESI?

 agimi 1

Shkruan:  Agim Sylejmani, Zvicër

 

Sot ngado të kthesh kokën do shohësh gazeta që shkruajnë me tituj bombastikë për ngjarjet në Turqi.

Lësho cilindo kanal televiziv në gjuhën shqipe, atë punë bëjnë, merren vetëm me problemin e Turqisë.

Futem në portale në gjuhën shqipe, po e njëjta gjë.

Shfletoj rrjetet sociale në gjuhën shqipe dhe mendja të shkon se shqiptarët i kanë zgjidhur të gjitha problemet e veta dhe s’iu ka ngelur gjë tjetër pos të tjerrin (lesh) për Turqinë dhe ngjarjet më të reja atje. Bile tek rrjetet sociale bie në sy dukuria e gjurmimit me afsh për artikuj që shkruajnë për ngjarjet më të reja në Turqi dhe për t’i postuar ato pastaj në faqet e tyre të rrjetit social. Thuajse i gjithë fati i globit është i lidhur me fatin e Turqisë dhe të një diktatori të paskrupullt me emrin Erdogan. Thuajse edhe shqiptarët fatin e tyre e kanë të lidhur me këtë fat të Rexhep Taip Erdoganit të Turqisë!

Dhe jo krejt rastësisht bëhet kjo. Jo rastësisht rri dikush nën hije dhe stimulon këtë fenomen të kohës. Jo rastësisht dikush dëshiron pikërisht një sjellje dhe një “brengë” të tillë të shqiptarëve dhe pikërisht në këto ditë të nxehta të politikës së verës që po luhet gjithandej në trojet shqiptare.

Derisa unë, ti, ai tjetri e ajo tjetra merremi me problemin e Erdoganit dhe të Turqisë, qeveria e korruptuar, kriminale dhe më se antikombëtare në Prishtinë është duke ia prerë Kosovës rrobat e reja të kufirit. Bile si tërthorazi, ashtu në heshtje dhe sikur pa zë, ministri i punëve të jashtme Enver Hoxhaj tha se së shpejti, brenda dy viteve, do të bëhet edhe demarkacioni i kufirit me Serbinë! Pra, thoshte ai në mes rreshtave, ky demarkacion i kufirit me Malin e Zi nuk është asgjë në krahasim me atë me Serbinë, prandaj miratoje shpejt e të lëvizim më “lirshëm” për të bartë më lehtë paratë e vjedhura. E sa shkruan mediet shqiptare për këtë? Sa artikuj shpërndanë shqiptarët në rrjetet e tyre sociale për këtë ogur të zi për Kosovën?

Pra, kjo qeveri kriminale dhe antishqiptare e di mirë që tani se ku do të jenë kufijtë me Serbinë. Prandaj edhe gjithë kjo fushatë mbi njerëzit e thjeshtë që të merren me problemet aziatike e anadollake, në kohën kur krejt në heshtje do vendoset fati i dhjetëra e mijëra hektarëve tokë të Kosovës, e cila do u dhurohet (shitet!) atyre që këtë tokë e dogjën dhe përvëluan ndër shekuj.

Këtu dhe vetëm këtu e shoh interesin e “preokupimit” të masave të gjera me problemet e Turqisë dhe Erdoganit, preokupim të imponuar dhe orkestruar nga mediet e kontrolluara vendore.

Ne duhet të jemi më syhapur dhe koherentë me situatat që po përjetojmë në nënqiellin e Kosovës dhe viseve tjera shqiptare të pushtuara, e sidomos me situatat që do të ballafaqohemi shumë shpejt. Andaj ne duhet të merremi me problemet tona të pazgjidhura kombëtare e jo me ato anadollake.

Shënim: Agim Sylejmani është redaktor i emisionit “Ruajtja e Vlerave të Luftës” pranë kanalit televiziv AA Vision

About these ads

Occasionally, some of your visitors may see an advertisement here

 
Leave a comment

Posted by on July 19, 2016 in Uncategorized